«اکوسیستم کوهستان و راههای حفاظت از آنها»

«اکوسیستم کوهستان و راههای حفاظت از آنها»
کوهها چه نقشی در زندگی انسان دارند؟
ما همه فرزند کوهستانیم چه در ساحل دریا، چه کیلومترها دور از کوهستان و چه در مناطق کوهپایه ای زندگی کنیم زیرا ؟
- 80% آب شیرین جهان از کوهها تأمین می شود.


ادامه نوشته

و سرانجام نخستین تصاویر از کویر ارومیه انتشار یافت!

از وبلاگ : مهار بیابان زدائی( آقای محمد درویش)


    همه‌ی آنهایی که تاکنون دریاچه نمک قم را از نزدیک دیده‌اند، بی‌شک چنین مناظری را به خاطر دارند؛ همان ذوزنقه‌های آشنا و نمکی‌ای را می‌گویم که در اغلب فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی هم نقش عالم برزخ را بازی می‌کنند!
    اما اینک علی اصغر شادجو، عکاس خبرگزاری جمهوری اسلامی، تصاویری را از دریاچه ارومیه به سراسر جهان مخابره کرده است که نشان می‌دهد، برای دیدن آن ذوزنقه‌های آشنا، دیگر مردم شریف ساکن در سرگربه‌نشان و دوست‌داشتنی وطن، لازم نیست تا رنج سفر را بر خود هموار کرده و به مرکز ایران بیایند! کافی است خود را به محوطه‌ای برسانند که سابق بر آن، نگین فیروزه‌ای وطن – دریاچه ارومیه – می‌نامیدنش و امروز همان عالم برزخ یا کویری دست‌ساز به نام ارومیه!

    وای بر ما که به مرگ طبیعت عادت کرده‌ایم و همچنان حاضر نیستیم تا دست از خودخواهی‌ها و آزمندی‌های خویش برداریم!
    می‌گویید نه! کافی است به مناظره نگارنده با نماینده مردم ارومیه – آقای نادر قاضی پور - از یک سو و آقای علیرضا دائمی، مدیر کل برنامه ریزی کلان آب و آبفا وزارت نیرو در ایران صدا گوش دهید تا خود متوجه ماجرا بشوید!



گاهی به آسمان نزدیک شویم

 کاملیا مافی:
اسم کوه که می‌آید ناخودآگاه ذهن معطوف صفاتی همچون پایداری، استقامت، رهایی و بلندپروازی می‌شود؛ صفاتی که نه‌تنها بزرگی و ماندگاری را تداعی می‌کند، پایداری، شادابی و سرزندگی مردمان کوه نشین را نیز به خاطر می‌آورد.

کوه‌نشینان و کوهنوردان آسیب‌پذیری در برابر خطر‌هایی همچون زمین لرزه‌، آتشفشان، رانش زمین، بهمن و سیلاب‌ها را به جان می‌خرند، تا از طبیعت بکر، سخاوت و آرامش کوه برخوردار شوند. برای آن‌که بدانید از چه می‌گویم باید راهی کوه شوید و به قله برسید تا از آنجا به شهر نگاه کنید و دریابید آنچه بزرگش می‌پنداشته‌اید تا چه اندازه در چشم ریز می‌شود. اگر کسانی را که بخشی از عمرشان را در دل کوه سپری کرده باشند، بشناسید خوب می‌دانید از چه می‌گویم. با خواندن این مطلب که همزمان با روز جهانی کوهستان منتشر می‌شود، با مسیر‌های صعود قله‌های پرطرفدار ایران آشنا می‌شوید؛ این قله‌ها در استان‌های گوناگون کشور پراکنده شده است.

روز جهانی کوهستان

از سال ٢٠٠٣ ، بیستم آذر برابر با ۱۱ دسامبر، به‌عنوان روز جهانی کوهستان انتخاب شده است. هر ساله در این روز سازمان جهانی خواربار (FAO) به‌منظور بالا بردن آگاهی عمومی در باره یکی از موضوعات و تهدیدات کوهستان شعاری را اعلام می‌کند. این سازمان در شعار امسال خود نگاه‌ها را به «کوه‌نشینان و مردمان بومی» معطوف کرده است. در حقیقت امسال قرار است با توجه به این شعار زمینه مناسبی فراهم شود تا اهمیت توانمندسازی جامعه‌های بومی آشکار و از دانش سنتی این مردمان، تجربه کشاورزی، شیوه‌ بهداشت و درمان، فرهنگ شفاهی، مهارت‌ها و هنرهای کوه‌نشینان حفاظت شود.

چرا کوه‌های ایرانی به‌خود می‌لرزند؟

کوه‌های شهری: تصوری نادرست در میان برخی متولیان گردشگری کشور وجود دارد که گمان می‌کنند رفتن به طبیعت به معنای تجهیز طبیعت است. از این رو، در بسیاری از محیط‌های کوهستانی تله‌کابین نصب می‌کنند، پارک‌هایی به سبک پارک‌های شهری می‌سازند یا با ساخت جاده تلاش می‌کنند دسترسی تا نوک قله را با اتومبیل امکان‌‌پذیر کنند غافل از این‌که چنین کارهایی با فضای حاکم بر کوهنوردی مغایرت دارد. به عقیده بسیاری از کوهنوردان حرفه‌ای و طبیعت دوستان، ساخت جاده «آبیدر سنندج» نمونه‌ای از این نگرش غلط به شمار می‌رود.

تخریب محیط‌های کوهستانی: چرای دام مازاد در کوه‌ها، جنگل‌زدایی، معدن‌کاوی، ساخت جاده بدون ملاحظات زیست‌محیطی و ساخت و سازهای غیرقانونی از عوامل انسانی تخریب کوهستان‌ها محسوب می‌شود.

گردشگری غیرمسئولانه و ناپایدار: ظرف 30 سال اخیر، جمعیت کشور 2 برابر شده است؛ جمعیتی که اکنون بخش بزرگی از آن را جوانان تشکیل می‌دهند. برخی از این جوانان در حالی به محیط‌های کوهستانی روی می‌آورند که کمترین شناختی از کوهستان ندارند. این جمعیت پر‌شمار به‌ویژه در تعطیلات آخر هفته نوروز و تا بستان بی‌آن که روش برخورد با طبیعت را بدانند، وارد محیط کوهستان می‌شوند. در نتیجه گاهی خسارت‌های جبران‌ناپذیری را به کوه‌ها وارد می‌کنند.

دخل و تصرف نهادها در محیط‌های کوهستانی: تعرض برخی نهادها و سازمان‌ها نیز از تهدیدات جدی کوهستان‌های کشور به شمار می‌رود. برای مثال اکنون در مشهد مسیری که سال‌ها معبر عمومی برای دسترسی به کوه بوده است از سوی یکی از نهادها حصارکشی و مسدود شده است.

دماوند

5671 متر
تهران
جنوبی: جاده هراز، پلور، گوسفند سرای احسانی.
غربی: جاده هراز،پلور، جاده سدلار، دشت ورارو.
شمالی: جاده هراز، آب گرم لاریجان، دهنان دل، منطقه چمن، گوسفند سرا.
شمال شرقی: جاده هراز، پلور، آب گرم لاریجان، ‌ده گز.

دنا

۴۴۰۹ متر
کهگیلویه و بویراحمد دنا، بزکش، حوز دار.

شاه البرز

۴۲۵0 متر
البرز
طالقان، ساران قله منصور، روستای حسن جون، گوسفند سرا.

جوپار

۴۱۳۵ متر
کرمان
گذر رجب، مسیر جان‌پناه.

سبلان

4811 متر
اردبیل
شمال شرقی: مسیر پناهگاه به قله، یخچال کوچک، یخچال.
شمال غربی: رضوان دره.

شیر کوه

4075 متر
یزد
50 کیلومتری یزد روستای بالاده، دره نجیب و مسیر پناهگاه دره سوسن، لایخچال و آب‌ریز.

علم‌کوه

4850 متر
مازندران
شمال شرق: کلاردشت، رودبارک،
شرق: الیت دلیر
جنوب: پراچان
شمال غرب: 3 هزار (درجان).

تفتان

۳۹۴۱ متر
سیستان و بلوچستان
150 کیلومتری زاهدان.
غربی: مسیر پناهگاه.
شرقی: ترش آب.
شمال شرقی: دو راهی سنگان. شمالی: روستای تمین.

اشترانکوه

۴۰۵۰ متر
کهگیلویه و بویراحمد ازنا، روستای تیون، جان‌پناه،
گوسفند سرا.

سهند

۳۷۰۷ متر
آذربایجان شرقی مراغه، مردد،
چهل چشمه.

مسیر‌های صعود قله‌های معروف ایران را «درایت دانا»، مسئول هیات کوهنوردی و صعود ورزشی شمال غرب تهران معرفی کرده است.

دالاهو

2250 متر
کرمانشاه
مسیر یک: آرامگاه بابایادگار ریجاب
مسیر 2: قصر شیرین، کرند، سر پل ذهاب

بینالود

۳۲۱۱ متر
خراسان شمالی- نیشابور، روستا‌های صومعه و عیش‌آباد، منطقه کمر کندول پناهگاه 2 شهید

الوند

۳۵۷۴ متر
همدان
مسیر تله کابین

کرکس

2995 متر
اصفهان
جاده کاشان - نطنز روستای کشه، پناهگاه، مسیر پا خور

درفک

۲۷۵۰ متر
گیلان- رودبار
روستای شیرکوه، لارنه، جیرونی
روستای راجعون، لارنه، جیرونی (جیرانه)، چشمه آب

ساکنان برلین پایتخت آلمان حاضرند برای دسترسی به کوهی با ارتفاع هزار متر میلیاردها یورو هزینه کنند! این در حالی است که ایران ده‌ها کوه چند هزار متری دارد.

با ریختن زباله در کوهستان‌ها، میزان فرسایش آبی آنها را تا 100 تن در هکتار افزایش می‌دهیم.

کوهستان البرز مرکزی که بیخ گوش تهران قرار دارد اکنون با خطر بیابان‌زایی دست و پنجه نرم می‌کند.

سایت همشهری آنلاین

عکاسی متهورانه در کوه!

این عکسها مربوط میشن به یه میل!

عکاس دوم مترصد  بوده که چطوری این بابا رفته رو صخره ها و چطور میخاد برگرده.اونم با صندل و وسائل عکاسیش! دقت کنید دست چپش وسائلشه!

القصه

این شده موضوع عکاسیش از یک عکاس متهوردیگه!!

انجمن فرزانگان کویر دامغان

سلام...

وقت به خیر!

مطلب ذیل از وبلاگ دوستان و همشهریان عزیزمان " انجمن فرزانگان کویر دامغان"اخذ شده!

سحرگاهي روباهي در دام صيادي گرفتار آمد.

با خود انديشيد اگر صياد مرا در اين وضع ببيند حتما مرا خواهد كشت. پس حيله اي انديشيد

 كه خود را به مردن زند شايد بتواند از اين دام رها يابد.

 چو صياد آمد، او را مرده پنداشت                 نمي يارست روبه را كم انگاشت

صياد وقتي روباه را دراين حال ديد، تنها به اين اكتفا نمود كه گوش او را ببرد شايد روزي به كار

آيد.روباه با خود گفت زنده ماندن بيشتر مي ارزد تا اينكه يك گوش خود را از دست دهد.

رهگذران ديگري كه روباه را در اين وضع ديدند يكي زبان او و ديگري دندان او را كند

 به اميد آنكه روزي به كارشان آيد.

يكي ديگر بيامد ،گفت: اين دم                زبان اوبه كار آيد مرا هم 

زبانش را بريد آن مرد،ناگاه                   نكرد از بيم جان يك ناله روباه

دگر كس گفت: ما را از همه چيز                      به كار آيد همي دندان او نيز

نزد دم ،تا كه آهن در فكندند                           به سختي چند دندانش بكندند 

به دل روباه گفت : گر بمانم                   نه دندان باشي و نه گوش و زبانم 

فرد ديگري آمد و با خود گفت حالا كه هر كس اختياردارد كه عضوي از بدن روباه را ببرد بهتر

است دل او را من ببرم كه براي درمان رنجي به كار آيد.

چون روباه نام دل را شنيد با خود گفت بايد حيله اي سازم و از معركه فرار كنم كه دل بازي بردار نيست.

چو نام دل شنييد از دور،روباه                جهان بر چشم او شد تيره ،آنگاه 

به دل مي گفت : با دل نيست بازي                كنون بايد به كارم حيله سازي 

بگفت اين و به صد دستان و تزوير                  بجست از دام ،همچون از كمان ،تير

و به هوش باشيم كه دل ، به غارت اغيار در نيايد و مامن هوس و دنيا طلبي نگردد.

كه

حديث دل ، حديثي بس شگفت است               كه در عالم حديثش در گرفته است 

دل من گم شد از من ،ناپديدار                   نه من ازدل ،نه دل از من خبر دار

چو دايم از دل خود بي نشانم                        نشاني كي بود از دلستانم

غدیر!

در هر نفس که شیب ها را در می نوردید یا علیتان جانانه و با معرفت!

یا علی!

                   

سنگسر سل - مهدی شهر

                

منبع : سایت کوه های ایران

مطلبی از سایت کویرهای ایران

نام انگلیسی :  dasht-e kavir    

نام فارسی :  کویر مرکزی  ، دشت کویر

 

 

موقعیت جغرافیایی

وسیعترین کویر ایران که از دامنه های جنوبی البرز تا مرکز ایران گسترش دارد . بیابانهای مروست ، دامغان و خارتوران  در این منطقه واقع شده اند.طول آن 800 کیلومتر و عرض آن در حدود 600 کیلومتر می باشد. قسمت عمده آن را باتلاقهای وسیع فرا گرفته اند و پوشش گیاهی آن عمدتا در حاشیه باتلاقها و از نوع گیاهان شور پسند (هالوفیت) می باشند.

 


 

لیست کامل مقالات در ارتباط با کویر مرکزی :

 

bullet

كوير مركزي ايران (بررسي قسمت مركزي و گزارش سفر)

bullet

باز هم باید رفت (گزارس عبور از کویر مرکزی)

bullet

سفر به سکوت

bullet

راهنمايان محلي، راهي كوير شدند

bullet

کویر جندق

bullet

سفر به طرود

bullet

چال سلکنون (دیدنیهای کویر مرکزی)

bullet

دریاچه نمک سلکنون (دیدنیهای کویر مرکزی)

bullet

تخت عباس (دیدنیهای کویر مرکزی)

bullet

تخت عروس (دیدنیهای کویر مرکزی)

منبع

تخت عروس - کویر مرکزی

 

غارهای ایران

سری بزنید:

غارهای ایران

عکس از همین سایت است

غار شاپور

دوره ها

گروه برای این دوره ها امکان برنامه ریزی ندارد؟

در ذیل دوره های برگزار شده در خانه کوه نورد تهران از ابتدای آبان ۱۳۸۹ تاکنون ذکر شده اند.

اولين دوره آموزش مقدماتي نجوم و جهت یابی برگزار مي شود
آبان 89


دوره آشنايي با طبيعت، محيط زيست و حفاظت پايدار برگزار مي شود
آبان 89

دوره بازآموزي مربيان، طراحان و داوران سنگ نوردي برگزار مي شود
16 لغايت 28 آبان 89

اولين دوره نقشه‌برداري و نقشه‌خواني غار برگزار مي شود
18 و 19 آذر ماه 89
 
دوره آموزش نقشه خوانی و کار با GPS برگزار مي شود
9 الی 12 آذرماه 89

دوره تخصصي هواشناسي كوهستان ويژه مربيان برگزار مي شود
بانوان و آقايان - 11 و 18 آذر ماه 89