اولين گام امداد در بهمن !
اما بعد.
به جهت سنگینی برنامه چالوئی مجدد در مورد امداد و نجات مطلبی تهیه کردم.لطفا بخوانید.
تلاش براي امداد قبل از اينکه بهمن بيايد ، شروع مي شود. در لحظه شوک ، اولين گام براي نجات بسيار سخت است . يک نفر بايد محلي را که قرباني براي آخرين بار ديده شده است مشاهده کرده باشد. بنابراين محل جستجو را در اين منطقه متمرکز کنيد.
براي کمک به جائي نرويد .
در مورد بهمن اين مسئله حياتي است . هيچ کس را هم دنبال کمک نفرستيد. بمانيد و جستجو کنيد. زنده ماندن فرد بستگي به سريع مشخص کردن محل قرباني دارد. اگر منطقه قرباني بهمن در 15 دقيقه اول مشخص و پيداشد، 90 درصد شانس زنده ماندن دارد . احتمال زنده ماندن فرد پس از اين زمان بشدت افت مي کند. بعد از 90 دقيقه احتمال زنده ماندن 25 درصد است. بعد از اين که قرباني بهمن را از زير برف بييرون آورديد و يا تلاش شما بي نتيجه ماند به دنبال کمک بفرستيد.{ البته دنبال سعيدي براي تلقين و شال و خرما هم بفرستيد. بلاگر}
يک نفر را به عنوان رئيس تجسس انتخاب کنيد تا امدادي درست و کامل را سرپرستي کند. قبل از اينکه به منطقه جستجوبرويد ، ايمني افراد گروه را در نظر بگيريد. احتمال بهمن هاي ديگر در آن منطقه را هم در نظر داشته باشيد.براي رسيدن به آن منطقه ، راهي ايمن را انتخاب کنيد و در صورت بروز بهمن محلي را براي فرار کردن در نظر بگيريد.
کوهنوردي لذت آزادي در اوج بلندي ها
نشر روان 1384 – ترجمه رحيم داناي – جلد سوم ص ۸۵



تلفکس: 5247693-0232