دیوونه ها!!!

دیوونه ها!؟

بارها و بارها شنیده ام. مگه اون بالا چه خبره؟ مگه بهتون جایزه میدن؟ آخه از این کوه و بیابون چی می خواهید؟ دنبال چی میگردین؟ مگه نمی بینید هوا خرابه؟ حرکت ساعت3  صبح ،تو این سرما؟ مگه دیوونه اید؟

همیشه به همشون لبخند میزنم ....

آخه چی بگم؟

اون شب سرد زمستونی کولاک آنقدر شدید بود که از یک متری هم صدای همو نمی شنیدیم. هنوز کلی از مسیر مونده .نگاهمون تو نور چراغ پیشونیها به هم گره می خوره صورتهامون کرخت شده ... می خندیم!

آره ما دیوونه ایم.!

یادم میاد پاهامون تا مچ تو گل فرو رفته بود .چاره ای نبود باید عبور می کردیم. خوب !زمین خوردن هم چاشنی برنامه اش شد، عصبانی بود! با دست گلهای روی عینکشو پاک می کرد .خیلی خشن می گفت: ما دیوونه ایم.!؟

طوفان تیرک های یکی از چادرامونو شکست .بماند که چطور 7 نفری داخل یک چادر 3 نفره شب رو صبح کردیم. اون شب دسته جمعی گفتیم راست میگن آقا ما دیوونه ایم!

تشنگی مجبورمون کرد با نی ای که همراهمون بود از چشمه ای کوچیک در مسیر آب برداریم. خوب باید اخم های چندش آور قورباغه ای که کف چشمه لم داده بود رو تحمل می کردیم. اینبار یه کم جدی تر گفتیم :آره بخدا ما دیوونه ایم.!

ماشینی که هماهنگ شده بود سرقرار نیومد. تماس هم مقدور نبود. بعد از 3 روز کوهنوردی با کوله پشتی های سنگین حالا 15 کیلومتر تا مقر اصلی ... تعداد تاولهای پا از چسب زخمهای همراهمان بیشتر شد. مسئول قرارگاه گفت پیاده اومدید؟! گفتیم نه !

مگه ما دیوونه ایم؟

رودخانه از زیر یخچال طبیعی خلنو داخل تنگه جاری بود. مجبور بودیم به آب بزنیم و عرض رودخونه رو عبور کنیم. آب خیلی خیلی سرد بود. انعکاس صداهای دردناکی گوش صخره ها رو کر میکرد :ای خدا.... ای خدا ....مگه ما دیوونه ایم؟...... مگه ما دیوونه ایم؟

تابستون سال پیش بود بعد از دو روز کوهنوردی میدون تجریش سوار تاکسی شدیم. دو نفر ما و دو نفرمسافر دیگه .ناگهان دیدم خانم بغل دستی دستمالشو جلوی بینی اش گرفته .آخ آخ! راننده هم تو آیینه چپ چپ بهمون نگاه می کنه یهو خانومه با ناراحتی گفت: آقای راننده بایست پیاده میشم.  خانم ..خانم... ببخشید تو رو خدا، نگو ما دیوونه ایم.

آره .....

پدرم- مادرم- همسرم- دوستم- فامیل گلم- همسایه پایینی- رفتگر محله- همشهریهای کنجکاو- بقال سر محل ،همه شما درست میگید.آخه من که حرفی ندارم.

آره من دیوونه ام!..................

مهدی امینی

بمناسبت روز کوهستان( بیستم آذر ماه 92)