تاریخ: جمعه22/9/87

 

اعضاء شرکت کننده: آقایان تیموری، امی، صرفی، صفدری، بابایی، امینی

موقعیت قله:

قله امامزاده ابوالقاسم به ارتفاع 3560 متر آغازین قله رشته کوهیست که از منطقه «کشت دشت» دیباج (50 کیلومتری شمال دامغان) آغاز شده و پس از 45 کیلومتر در راستای جنوب غرب به شمال شرق به جاده شاهرود-تاش (در تقاطع جاده شاهکوه) منتهی می گردد.

قلل «امامزاده ابوالقاسم» ، «سرتنگ» ، «نقاره خانه» ، «گاوکشان» ، «کهکشان» ، «برفکه» ، «شاهکوه» و ... شانه به شانه هم بر فراز این رشته کوه خوش جای گرفته اند و شکوه بخش این منطقه کوهستانی شده اند. ارتفاع این خط الرأس بین 3200 الی 3850 متر متغیر است. توپوگرافی متنوع و دسترسیهای فراوان این منطقه رابرای علاقمندان بسیار جذاب نموده است و کوهنوردان زیادی را از شهرهای دامغان، شاهرود و همچنین استان گلستان به سوی خود روانه داشته است. حجم زیاد برف منطقه و همچنین مسدود شدن راههای ارتباطی، صعودهای یک روزه را به قلل منطقه کاملاً غیرممکن می نماید و حتی صعودهای چند روزه نیز می بایست با آمادگی، تجربه، تجهیزات کافی و آشنایی کامل با جغرافیای منطقه باشد. وجه تسمیه نام قله بخاطر وجود خرابه های سنگ چین در نزدیکیهای خط الرأس می باشد که بومیهای منطقه اعتقاد به وجود امامزاده ای تحت این عنوان در محل مورد اشاره دارند.

مسیر صعود:

این کوه بارها و بارها توسط کوهنوردان دامغان و از مسیرهای مختلف و در تمامی فصول صعود گشته است. این بار با مطالعه مجدد منطقه، مسیر یال جنوب غرب انتخاب شد. تابیر بودن (رو به آفتاب بودن)، وجود جاده دسترسی تا ابتدای یال و در نهایت کم حجم بودن برف (به دلیل وجود بادهای غرب به شرق) انگیزه های اصلی ما جهت انتخاب این جبهه بود. برای رسیدن به این یال می بایست جاده موسوم به سرچشمه دیباج را به سمت شمال شرق طی مسیر نماییم. جاده پس از 7 کیلومتر و گذشتن از استخر پرورش ماهی، باغات و دامداریهای مختلف به گردنه ای موسوم به گردنه لار می رسد. پس از ادامه مسیر و رسیدن به بالاترین نقطه گردنه (قله لارکوه) در محلی که ناگاه سربالایی گردنه تمام و جاده سرازیر می شود، در سمت چپمان (شمال) مسیری پاکوب نمایان می گردد که این مسیر، آغازین نقطه صعودمان است.

گزارش:

بدلیل فشرده بودن برنامه، ساعت حرکت 4:30 صبح مقرر گردید و به لطف وقت شناسی دوستانمان ساعت 6 به ابتدای بندلار رسیدیم. با تمام تلاش راننده دیگر ادامه مسیر مقدور نبود مشکل کوچکی که برای مینی بوس بوجود آمده بود و همچنین ادای نماز در سحرگاه سرد و تاریک لارکوه باعث شد ساعت 6:45 حرکت خود را آغاز نماییم. هوا در بالادست بسیار خراب جلوه می کرد و مه غلیظی خبر از نابسمانی هوا در بالادست می داد. ساعت 7:30 خود را از میانبرهای جاده بر فراز لارکوه (بندلار) به ارتفاع 2400 متر رساندیم. خورشید خوش آمد گوی ما بر بلندای لارکوه بود. از مسیر پاکوب و پس از پیمودن 20 دقیقه به دشتی وسیع می رسیم که قله، خط الرأس و کوههای منطقه قابل رویت است. آسمان کم کم باز شده و آفتاب بر پیکره کوهستان زرافشانی می کند. حجم برف روی خط الرأس نگران کننده است. تمامی مسیر به غیر از نقاط بادخیز سفیدپوش است. یخ زدگی درختان اورس و بوته های بیرون زده از برف نشانگر کولاک شدید و سرمای زیاد شب قبل دارد. به دلیل شیب های زیاد و متوالی می توان این مسیر را به 3 پلکان تشبیه نمود. ساعت 9 و پس از طی اولین شیب به ابتدای شیب دوم می رسیم بادی نسبتاً شدید آغاز شده و چهره قله را کاملاً در هم می ریزد. ساعت 9:45 دقیقه در میان صخره ها و در پناه تخته سنگی مهربان و بزرگ سفره ای شاهانه می گسترانیم. کمی از وزش باد سرد در امانیم. شنیدن صدای باد شدید از بالادست لذت خوردن چای داغ را با طعم آویشن و بوی دود اورس صد چندان می کند.

عقربه های ساعت بیانگر ساعت 11:30 است و ما در میان صخره ها حرکت خود را آغاز نموده ایم. ساعت 12 شیب دوم را پشت سر می گذاریم. از این جا به بعد سرعت باد بیشتر شده و متوسط ارتفاع برف به 60 سانت می رسد. پیشروی بسیار کند صورت می گیرد. ساعت 12:30 به محل امامزاده می رسیم. بیش از نصف دیوارهای امامزاده زیر برف مدفون شده است. خرابه های یخ زده بسیار رعب انگیز و افسانه ای اند. آسمان در شمال تیره و تار شده و کم کم تمام منطقه را می پوشاند. صورتهایمان در معرض شدیدترین تازیانه ها است. دانه های یخ زده برف بی رحمانه گونه هایمان را نوازش می دهند. به دلیل  پوشاک نامناسب و خستگی، دو نفر از همنوردان درخواست بازگشت می نمایند. نگاهی به قله می کنم. قله در تاخت و تاز کولاکهای شدید است و تا خط الرأس نیز راهی نمانده. می بایست راهکاری منطقی اتخاذ نمود با مشورت آقای تیموری تصمیم گرفتیم با لختی استراحت و با حداقل سرعت همگی خود را به خط الرأس رسانده و یکی از قلل فرعی را صعود نماییم. سراسر خط الرأس پوشیده از نقابهای وهم انگیز و زیباست ساعت 13:30 در هوایی بسیار سرد و طوفانی خود را به یکی از قلل فرعی می رسانیم و ساعت 14 از مسیر صعود رهسپار پایین می شویم.

و بار دیگر کوهنوردان البرز جشنی از شکر و سرور را بر فراز بلندایی دیگر برپا می دارند.

و چه زیباست این سرود

و چه والاست این سپاس

خدایا شکر

نکات:

- پوشاک مناسب می تواند یک برنامه زمستانه را لذت بخش تر نماید (قابل توجه کنفسیوس حکیم)

- داشتن ماسک ضدطوفان جهت محافظت صورت دربرنامه هایی نظیراین برنامه،بسیار حائز اهمیت است.

سرپرست مهدی امینی