گروه کوه نوردی البرز دامغان

به خورشید اگر رسیدی

برای دل شوره هایم، یک بغل آرامش

برای جراحت هایم، یک بهار مرهم

. . . و

برای غروب های دلگیرم، یک خورشید

طلوع بفرست. (رضا کاظمی)

در من زندانی است

با بندهایی بی قرار

و دیوارهایی،

آغشته به تو

که رها کردی کهکشانی را

تا سر به زانوی البرز

به خواب روی . . .

ستیز من ، تنها با تاریکی است

من برای نبرد با تاریکی، شمشیر نمی کشم، چراغ می افروزم. (زرتشت)

گر دل من بی قراری می کند

نو بهار است و بهاری می کند

از قد و بالای اوست، عشق که بالا گرفت

وآنکه بشد غرق عشق، قامت و بالای ماست (مولانا) 

در عشق قرار بی قراری است (عطار)

تردید نکن سپیده سر خواهد زد

تا که عشقت مطربی آغاز کرد

گاه چنگم، گاه تارم ، روز و شب

بر فراز کوه ها و قله های بلند بالا، آرامشی است نهان

آرامشی عمیق

.

و اینک زندگی . . . 

عکاس: ابوالفضل تیموری

با سپاس فراوان از وبلاگ خانه باد.