گروه کوه نوردی البرز دامغان

    پیچایی گیسوی شکن در شکن است این

    یا مطلع پیچیده ی شبهای من است این

     زندگی را باید تنها بر قله ها جست

     آنجا که بوی تند آدمیان به مشام نرسد.

    رودم، جنون دورشدن دارم! 

    پایان راه اگرچه ندانم چیست. (مژگان عباسلو)

      رود رفت و

      سنگ را

      دلبسته آوازهای وحشی خود کرد.

      از دامان سپید زمستان

      با طمانینه بگذر

      هدیه ای بگذار در دامانش

      تا کتیبه ای شود ماندگار

      تا حضورت در بهار امتداد یابد!

      عشق اگر باشد از برف چه باک!

     آسمان چون جمع مشتاقان، پریشان می کند

     در شگفتم من ز هم دنیا نمی پاشد چرا؟(شهریار)

     بر درخت زنده، بی برگی چه غم

     وای بر احوال برگ بی درخت (شفیعی کدکنی)

     ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد

     در دام مانده باشد، صیاد رفته باشد!!!

     یارب یارب! پرنده ها را بفرست!

     ما آوارگان بی وطن

     جز کوله پشتیمان که فروشی نیست

     چیزی برای فروش نداریم.

     سلام! ای ماه کج تاب! (حسین پناهی)

      احترام به طبیعت!

      عکس ها از گروه کوهنوردی البرز